تبليغاتX
هیئت تیراندازی باکمان شهرستان جیرفت

هیئت تیراندازی باکمان شهرستان جیرفت

هیئت تیراندازی باکمان شهرستان جیرفت.استان کرمان

 آقایان:

1:جناب اقای علی مجازی

2:جناب اقای بهنام معیل

3:جناب اقای یاسر مولایی 

4: جناب اقای صابر رفیعی

5: جناب اقای بهداد اکبرزاده

6: جناب اقای سبحان شاهرخی

7: جناب اقای امین انجم روز

 8: جناب اقای سلمان بیگ زاده

9: جناب اقای مجتبی منصوری

10: جناب اقای امیرحسین احمدی زاده

11:جناب اقای سعید جلالی

12:جناب اقای حامد بالنگی

13:جناب اقای محمد صالح غسالی

14:جناب اقای علی کمالی

15:جناب اقای حمیدرضا رئیسی

 

بانوان:

1: سرکار خانم فرانک پلاشی

2:سرکار خانم وجیهه امیرافضلی

3:سرکار خانم رضوان میرزایی منش

4:سرکار خانم محبوبه افشارمنش

5:سرکار خانم ساناز رئیسی

6:سرکار خانم فاطمه افتخاری

بامربی گری وسرپرستی جناب اقای حسین پهلوان زاده 

 

+نوشته شده در چهارشنبه هفدهم آذر 1389ساعت20:41توسط کمانداران جیرفت | |

پیامبراكرم : تیراندازی ، سوار كاری و شنا را به فرزندانتان بیاموزید .ا

قبل از هر چیز ورزشکار مبتدی باید این اصل مهم را ملکه ذهن خود نماید که : موفقیت نهائی از آن کسی است که با مطالعه ، تمرین و حوصله یک ورزش را شروع کند و در تمام مراحل کار، بر روی آنچه مربی بر آنها تاکید دارد تمرکز و ممارست نماید و هرگز نظر خود را مقدم بر نظر مربی نداند ، چرا که هرگز کسی بدون شاگردی نمودن مربی نمیشود و مربیان خوب همان شاگردان باهوش و با پشتکار قدیم هستند که با صرف وقت و هزینه و عمر ، علم و تجربه را آمیخته و در اختیار ورزشکار جدید قرار میدهد. شاگرد کمان قبل ازاینکه اقدام به تهیه کمان نماید باید بداند که در این ورزش راست دست است یا چپ دست. غالباٌ چشم تکلیف نهائی را روشن میکند. بدین معنی که اگر چشم غالب شما چشم راست شماست پس در تیراندازی با کمان نیز راست دست خواهید بود یعنی با دست راست زه را کشیده و با دست چپ کمان را نگه میدارید و برعکس. که در اکثر موارد تناقضی وجود ندارد.مشکل زمانی بوجود می آید که چشم غالب چشم چپ ولی شاگرد راست دست باشد ( و یا برعکس ) که دیگر کار تعیین چپ یا راست دستی را مربی با توجه به فیزیک بدن و قدرت بینائی شاگرد تعیین می نماید. که مربیان صاحب نام باز هم چشم غالب را ملاک قرار داده و به شاگرد یاد میدهند چگونه با دست مغلوب خود خوب تیراندازی نماید. در ضمن لزومی ندارد هنگام نشانه روی یکی از چشمانتان را ببندید. ساده ترین روش تعیین چشم غالب این است که شما انگشت اشاره خود بر روی جسمی که دور از شما و درست در مقابلتان است نگه دارید و با چشمان باز به آن نگاه کنید. حال یکی از چشمها راببندید ، اگر انگشت شما نسبت به آن جسم جابجا شده ، چشم بسته چشم غالب شماست. این کار را با چشم دیگرتان هم امتحان کنید تا نتیجه مطمئن تر شود.
تیراندازی صحیح ده گام دارد که به ترتیب و صحیح باید انجام گیرد و نقص هر یک از گامها باعث عدم موفقیت تیرانداز میگردد.
نکته بسیار مهم: حتی سبکترین کمانها برای فردی که هنوز این ده گام را یاد نگرفته توصیه نمیشود. این یک اصل مهم است که شما کار را با یک لوله به اصطلاح سبز که دو سر آن با یک بند غیر الاستیک ضخیم به قطر حداقل 3 میلیمتر طوری به هم وصل شده که شبیه کمان است شروع کنید. طول اولیه لوله به اندازه فاصله نوک انگشتان دو دست در حالیکه کاملاٌ کشیده هستند باشد. تا زمانیکه حالت صحیح ده گام شما با استفاده از لوله توسط مربی تائید نشده به سراغ کمان نروید. اگر در منزل تمرینات خود را ادامه میدهید استفاده از یک آینه عمود و یکی موازی سطح بدن شما و یا استفاده از دوربین فیلمبرداری و یا نظارت یک نفر ناظر وارد به اصول زیر ، بسیار کارساز و کمک خواهد بود.
گام اول : ایستادن صحیح ( در افرادی که دارای دو پای سالم و بدون معلولیت اندام و ستون فقرات هستند.) : هنگام تیراندازی همیشه خطی بر روی زمین به موازات سطح سیبل کشیده میشود که خط آتش نام دارد . تیرانداز باید طوری بایستد که خط آتش از بین دو پایش بگذرد ، یعنی موازی سطح سیبل نمی ایستد بلکه عمود بر سطح سیبل قرار گرفته و صورتش را بطرف سیبل میگرداند ، انگشتان شست هر دو پا موازی هم قرار میگیرند. ایستادن صحیح مستلزم رفتن به یک وضعیت پیچیده نیست بلکه بسیار ساده ، کافیست پاها را به اندازه عرض شانه باز نموده و بدن عمود بر زمین قرار گیرد در حالیکه وزن بدن بر روی هر دو پا به یک اندازه تقسیم گردد. ستون فقرات مستقیم عمود برزمین و سر و گردن در امتداد آن بدون تنش و فشار در وضعیتی کاملاٌ نرم و راحت.
گام دوم : نحوه قرار گرفتن انگشتان بر روی زه کمان : زه کمان با سه انگشت کشیده میشود ، نه بیشتر و نه کمتر. بدین شکل که انگشت اشاره در بالای ته تیر و انگشت میانی و انگشتری در زیر ته تیر ، زه را گرفته و در حالیکه پشت دست کاملاٌ صاف و در امتداد ساعد است زه را با بند اول انگشت میانی که بلندترین انگشت است و نرمهً انگشتان اشاره و انگشتری که قدری کوتاه تر هستند میگیریم.
گام سوم: نحوه قرار گرفتن دست بر روی کمان: هرگز قبضه کمان را چنگ نمیزنیم و آنرا محکم در دست نمیگیریم .محل قرار گرفتن قبضه کمان بر روی خطی است که وسط مچ دست را به میان دو انگشت شست و اشاره وصل میکند که بعنوان خط فشار نامگذاری میشود که فشار کمان بر روی این خط باید بطور مساوی پخش شود.
گام چهارم :نحوه قرار گرفتن بازو و شانه ها هنگام تیراندازی : بازوئی که کمان را گرفته از ناحیه مچ و مفصل آرنج باید آنقدر به طرف داخل و پائین بچرخد که زه نکشیدهً کمان به ساعد وآرنج نچسبد . شانه ها باید عمود بر ستون فقرات و در امتداد هم و کاملاٌ شل و رها در مفصل خود قرارداشته باشند ، نه قوز کرده و نه بالا کشیده باشند
گام پنجم :نحوه کشیدن زه : زه را در امتداد بازو و خط افق آنقدر میکشید تا انگشت اشاره شما در محل لنگرگاه ، زیر استخوان فک (که قبلاٌ به کمک مربی آنرا یافته اید) قرار گیرد طوریکه حتماٌ زه چانه شما را در منطقه مرجع لمس کند. (منطقه مرجع ، کل ناحیه تماس زه با چانه است که از وسط چانه تا فاصله یک اینچی آن است نه بیشتر) . چون با استفاده از عضلات کتف باید زه را کشید ، هنگام کشش زه استخوانهای کتف واقع در پشت شانه ها به هم نزدیک میگردند.
تیرانداز باید همواره عضلات غیر مرتبط با کارش کاملاٌ شل و رها باشند و به هنگام کشش زه راست ایستاده و بدنش بدون انقباض و تنش باشد و تا حد امکان شانه هایش را پائین و در یک راستا نگه دارد.
گام ششم :نحوه قرار گرفتن زه کمان بر روی صورت : بهترین محل برای زه کمان بر روی صورت وسط چانه و لب و بینی است ولی با توجه به تنوع آناتومی فک در بین افراد ، زه را میتوان حداکثر یک اینچ از وسط چانه فاصله داد به شکلی که کنار چانه را لمس کند ولی وسط بینی را نیز باید لمس نماید. در حالیکه دندانها بدون فشار روی هم قرار دارند انگشت اشاره زیر نسج سخت استخوان فک در محل لنگر گاه قرار میگیرد.
توجه: هنگام تیراندازی از جویدن تنقلات و آدامس بشدت بپرهیزید.
گام هفتم : نحوه نگهداری کمان هنگام کشش زه : در محل اتصال انگشتان به پشت دست ، چهار مفصل استخوانی تقریباٌ در یک ردیف قرار دارند ، خط فرضی که این چهار مفصل را به هم وصل میکند ، با خط مرکزی کمان باید زاویه ای بین 30 تا 45 درجه بسازد ، نه کمتر و نه بیشتر که هر یک میتواند موجب آسیب جدی به استخوانهای مفصلی مچ و یا مفصل انگشت شست گردد.هنگام کشش زه باید تمام پنج انگشتی که کمان را گرفته اند کاملاٌ شل ورها باشند.
ممکن است انگشت شست و اشاره به نرمی یکدیگر را لمس کنند.هرگز شانه ها را بالا ندهید.
گام هشتم : نشانه گیری : نشانه گیری توسط چشم غالب انجام میشود . شما میتوانید چشم دیگرتان را ببندید و یا اگر راحت هستید آنرا نیز باز بگذارید. تکمه یا حلقه نشانه یاب (سایت) را بر روی هدف تنظیم کنید. گام نهم : رها نمودن تیر : حالا قرارنیست کاری انجام دهید فقط و فقط کافیست انگشتانی که زه را کشیده اند شل شوند و اجازه دهید زه از روی انگشتان شما سر بخورد ، در حالیکه استخوانهای کتف توسط عضلات کتف هنوز بطرف هم کشیده میشوند ، بنا بر این ، دستی که زه را میکشد ، پس از رها شدن تیر، به طرف عقب پرتاب میشود و کمان بآرامی در دست شما بطرف پائین( کمانی که استابیلایزر دارد) و یا بطرف بالا (کمان بدون استابیلایزر) میچرخد.
گام دهم : تعقیب تیر با نگاه تا زمان اصابت به هدف : پس از رها شدن تیر بدون اینکه هیچ حرکتی نمائید با چشمانتان تیر را تا اصابت به هدف دنبال کنید و تصور کنید تا لحظه اصابت تیر به هدف با چشم آنرا هدایت میکنید. سپس بآرامی دستهایتان را پس از یک نفس عمیق پائین بیاورید.
پس از تیراندازی وضعیت پاها را تغیر ندهید و پس از 10 تا 20 ثانیه استراحت و تمرکز برای تیر بعدی اقدام نمائید .

+نوشته شده در چهارشنبه بیستم مهر 1390ساعت18:41توسط کمانداران جیرفت | |

اولین گام: تشخیص چشم غالب

اولین و مهمترین گام در تیراندازی تشخیص چشم غالب است که روش های مختلفی داره. اما اینکه چشم غالب به چه دردی می خوره دلیل تشخیصش اینه که چشم غالب تعیین کننده نحوه گرفتن کمان ( در دست راست یا چپ) است. البته اینم اضافه کنم که در کره مهمترین عامل تعیین کننده گرفتن کمان در دست چپ یا راست چشم غالبه ولی در اروپا دست غالب مهمه. ولی از اونجایی که تاکنون موفقیت کمانداران کره بیشتر بوده ما هم روش کره رو بیشتر مد نظر می گیریم.

یکی از روشهای معمول این است که یک حلقه در دست خود ایجاد و با فاصله از چشمان خود بگیرید آنگاه از داخل حلقه در حالی که هر دو چشم شما باز است به نقطه ای نگاه کنید. سپس چشم چپ خود را ببندید. در صورتی که با بسته شدن چشم چپ نقطه مورد نظر را در حلقه دست خود دیدید چشم غالبتان راست است و در غیر اینصورت چشم غالبتان چپ است. البته روش های دیگری نیز است ولی در مدتی که به شاگردان خود تیراندازی را آموزش می دادم به این نکته رسیدم که به وسیله دوربین تک چشمی نیز میتوان چشم غالب را بدست آورد . من به این نتیجه رسیدم که کسانی که چشم غالبشان راست است در زمان کوچ از داخل دوربین با چشم راست نگاه می کنند و کسانی که چشم غالبشان چپ است با چشم چپ نگاه می کنند. در هر حال اگر نا خوداگاه کسی داخل دوربین تک چشمی نگاه کنید بدون اینکه بداند با چشم غالب خود در حال تماشا کردن است و این روش نیز می تواند برای بدست آوردن چشم غالب مورد استفاده قرار گیرد.

گام دوم: نحوه ایستادن

دومین مرحله برای تیراندازی نحوه ایستادن می باشد. در این مرحله مسائل زیادی باید رعایت شد که هر کدام از آن باید از اولین روزهای شروع تیراندازی مورد استفاده قرار گیرد تا عادتی صحیح برای ایستادن در خط کنیم. اولین قدم جهت ایستادن است که این را زمانی که چشم غالبمان مشخص شد می توانیم تشخیص دهیم. اگر چشم غالبمان راست باشد قبضه کام در دست چپمان قرار می گیرد در نتیجه جهت ایستادنمان باید به صورتی باشد که دست هدف در سمت چپمان قرار گیرد و زاویه قفسه سینه با هدف ۹۰ درجه باشد

در این زمان خط استارت باید از وسط دو پا رد شود. مورد بعد که باید به آن اشاره کنم تشخیص محل ایستادن است. اگر یک خط فرضی مرکز فیس را قطع کند و امتداد داده شود باید از نوک پای شما عبور کند

همانطور که در تصویر فوق می بینید خط فرضی از نوک پای تیرانداز عبور کرده. مورد بعد نحوه قرار گرفتن پا است همانطور که در تصویر زیر میبینید هر دو پا باید به موازات هم و در یک راستا موازی با خط استارت باشند. (البته نکاتی که گفته می شود نکات استاندارد است و هر فرد پس از اینکه به سطح حرفه ای رسید برای خود می توان استاندارد بدنش را پیدا کند. مثلا با جلو عقب کردن یک پا یا تغییر زاویه پاها به جایی میرسد که تیراندازیش بهتر می شود)

 

در بعضی از مواقع برای اینکه زه از دست تیراندازی فاصله بگیرد کمی پای راست خورد را جلو تر می گزاریم . همانطور که در شکل زیر می بینید میتوانیم نهایتا پای خود را به اندازی حدود ۳ تا ۴ ایچ جلو ببریم. در زیر دو کماندار سمت چپ پای خود را به اندازه ۴ اینچ جلو برده اند ولی کماند ار سمت راست کاملا پاهای خود را بطور موازی قرار داده است.

نحوه قرار گرفتن سر

از نکاتی که در تیراندازی خیلی اهمیت داره زاویه سر در هنگام تیراندازیه. در هنگام تیراندازی نک بینی شما با روبروی شما یا همون جهت قفسه سینه باید زاویه معادل ۵۰ درجه داشته باشه در این هنگام با چرخش ۴۰ درجه ای چشم زاویه مطلوب ۹۰ درجه بدست میاد که برای هدف گیری مورد نیازه.

کام سوم : نحوه گرفتن قبضه

در زمانی که زه کمان بصورت عمودی هست دست خودتون را باید طوری بگیرید که اگر خط فرضی از پشت دستی که کمانو گرفته بگذره زاویه ی ۴۵ درجه با زه تشکیل بده . همونطوری که در شکل زیر در قسمت پایین دیده میشه

البته شکل بالا زیاد نشان دهنده نحوه قرار گیری دست روی قبضه نیست . در اولین فرصت که بتونم عکسی رو براتون در مورد نحوه قرار گیری دست میزارم.

در ادامه باید بدونید که زین قبضه روی قسمت گوشتی دست که بین انگشت اشاره و شصت قرار داره قرار می گیره. چیزی که خیلی مهمه و برای کم کردن لرزش دست موقع تیراندازی به درد می خوره اینه که با توجه به اینکه قسمت گوشتی که زین قبضه روی اون قرار میگره ماهیچه ای هست با سفت گرفتن انگشتا موقع تیراندازی این قسمت هم سفت می شه و باعث می شه تمام لرزش دستتون به کمان منتقل بشه برای اینکه این لرزش منتقل نشه انگشتاتونو موقع تیراندازی شل بگیرین . هر چی تمرکز کنین که انگشتاتونو شل بگیرین این ماهیچه شل می شه و مثل یه لرزگیر عمل می کنه.

موقع تیراندازی هم همیشه شصت خودتونو رو صاف رو هدف بگیرید.

گام چهارم نحوه قرار گرفتن دست روی زه

در گرفتن زه فقط سه انگشت میانی نقش دارند. و انگشت شصت در جهت انگشت اشاره در گف دست خم شده همچنین انگشت کوچیک هم موقع کشیده جمع میشه. زه کمان باید روی بند اول انگشتهای میانی قرار بگیره و از بند دوم به بعد باید پشت انگشت ها با پشت مچ و ساق دست صاف باشه.

گام پنجم: محل قرار گیری زه روی صورت

اگر بهترین تیراندازان اسلحه کمانو بردارن و تیراندازی کنن هیچ نتیجه ای نمی گیرند. همون طور که می دونین روی اسلحه دو دستگاه نشونه روی وجود داره که روی اسلحه ثابته و هیچ جابجایی نداره. از اونجایی که قدرت همه تیرها برابر هست و در نشانه روی از دو مشخصه برای هدف گیری استفاده می شه هدف گیری راحته. حالا تصور کنید یکی از مشخصه های هدف گیری اسلحه رو برداریم و فقط به مگسک اکتفا کنیم . بطور یقین دقت تیراندازی پایین میاد. حالا در کمان همین موضوع هست که قرار گرفتن زه روی صورت رو اهمیت میده. به این معنی که با قرار داده زه در مکان مناسب و یکنواخت کار یکی از دستگاه های نشانه روی رو انجام می دیم و با سایت هدف گیری می کنیم. برای این کار باید دو محور عمودی و افقی رو روی صورت فیکس کنیم.

برای اینکه موضوع براتون قابل درک تر بشه من کمانو به یک الاکلنگ (وسایل بازی کودکان در پارک)تشبیه می کنم

 

یک سمت الاکلنگ را صورت خود و سمت دیگر را هدف در نظر بگیرید. محور الاکلنگ را زین قبضه در نظر بگیرید.

اگر محور این الاکلنگ علاوه بر بالا و پایین قادر به حرکت به چپ و راست باشد تشابه دقیقی با کمان دارد. برای فیکس کردن محور الاکلنگ در جهت عمودباد دست خود را جایی در صورت فیکس کنیم تا بالا و پایین نرود و همیشه بطور یکنواخت در آن محل قرار گیرد. برای این کار دست خود را زیر چانه فیکس می کنیم. حال با توجه به اینکه فک قابل حرکت است به این نکته فکر کنید که اگر دست خود را زیر چانه فیکس کردم و دهان خود را باز کنم چه اتفاقی می افتد؟ با توجه به مثال الا کلنگ با باز شده دهان دست پایین آمده و سر تیر بالا می رود پس تیر بالا تر پرتاب می شود. نتیجه ای که می خواستم از این صحبت بگیرم این که در هنگام تیراندازی دندانها روی هم بسته باشد تا این اتفاق نیفتد و در جهت عمود بتوانیم فیکس تیراندازی کنیم.

حال برای اینکه در جهت افقی محور خود را فیکس کنیم باید زه کمان را طوری بکشیم که از نوک بینی عبور کرده و در سمت راست چانه قابل احساس باشه(برای کسانی که چشم غالبشان راست است) .

با انجام این دو عمل تا حدود زیادی دقت تیراندازی بالا می رود.

نکته:

اگر در هنگام تیراندازی تیرهای روی سیبل از بالا به پایین کشیده شده باشند دست خود را زید چانه خود فیکس نمی کنید یا اینکه در هنگام تیراندازی دهانتان باز  بسته می شود .

اگر در هنگام تیراندازی تیرهای شما به صورت افقی قرار داشته باشد زه در دقیقا روی نک بینی و کنار چانه شما نیست. دقت کنید.

ادامه دارد ...

+نوشته شده در چهارشنبه بیستم مهر 1390ساعت18:37توسط کمانداران جیرفت | |

 

Click the image to open in full size.

تجهيزات تيراندازي با تيروکمان عبارتند از:
1 . کمان و زه کمان
2 . تير
3 . محافظ بازو
4 . جاي تير
5 . سيبل نشانه روي و سه پايه آن
6 . روکش سيبل
7 . مقر کمان
8 . لباس تيراندازي
9 . پارچه پشمي براي پاک کردن تيرها
10 .کيف حمل کمان
کمان و زه کمان:
براي تهيه کمان خوب حتما بايد با صاحب نظران فن مشورت نمود و طبق نظر آنان وسايل را خريداري کرد. کمانهاي امروزي از جنس فايبر گلاس ريخته گري، فولاد لوله اي و پلاستيکهاي محکم ساخته ميشود.
قسمتهاي يک کمان:
الف ـ پشت کمان:ش
بعد از زه شدن کمان، پشت کمان به صورت محدب در مي آيد ودر مواقع تيراندازي به طرف هدف مي باشد.
ب ـ قسمت داخل کمان:
به آن
شکم کمان هم مي گويند که در مواقع تيراندازي به سمت کماندار است.
ج ـ قبضه کمان :
قسمتي از کمان است که کمان از آنجا گرفته مي شود و ضخامت آن طوري است که در موقع گرفتن دسته کمان، بين انگشت شصت و انگشت ميانه فاصله زِيادي نداشته باشد.

Click the image to open in full size.
د ـ بازوهاي کمان:
بازوها از طرفين دسته شروع شده و به طرف دوسر بالايي و پاييني کمان از ضخامت آن کاسته مي شود و در انتهاي هر بازو، شاخکي وجود دارد که زه به آن متصل ميگردد.
ه ـ گلوگاه کمان:
محلي در دو انتهاي کمان که حلقه هاي دو طرف زه، هنگام زه کردن کمان روي آن قرار مي گيرند. بايد مراقب بود که گلوگاه کاملا گرد و صاف و لبه آن صيقلي باشد تا باعث ساييده شدن حلقه هاي زه نشود.
و ـ مقرسرتير:
مقر سر تير در مجاورت خميدگي انگشت سبابه قرار گرفته است و در بعضي موارد ماده سختي روي دسته کمان هم پيش بيني شده است که در هنگام تيراندازي تکيه گاه سر تير خواهد بود.
ز_ زه کمان:
معمولا از جنس نخهاي نايلوني باريک و مقاوم ساخته مي شود. لازم به ذکر است که زه کمانهاي اوليه از روده گوسفند ساخته ميشدند ولي انواع امروزي آن از جنس کتان، فوريتان يا داکرون ساخته ميشود.

انواع کمان:
انواع کمانهايي که توسط کمانداران امروزي استفاده مي شود، عبارتند از:
1ـ کمان چهارخم (RECURVE):
اين نوع کمان از کربن ورق ورق شده و يا از فايبرگلاس درست مي شود که دو انتهاي آن به صورت منحني در آمده و به طرف پشت کمان انحنا دارند. براي مبتديان کمان بسيار خوبي بوده و مخصوص المپيک مي باشد.
2ـ کمان سلف (SELF):
معمولا از چوب خيلي راست، درست شده است.
3ـ کمان صاف (STRAIGHT):
تقريبا به طور کامل، مستقيم است، از فايبرگلاس يا کربن ورق ورق شده ساخته مي شود.
4ـ کمان بلند (LONG):
خيلي شبيه کمانهاي قرون وسطي است. فقط از چوب با يک دسته (در بعضي از موارد همراه مگسک) تشکيل شده است.
5ـ کمان ترکيبي(COMPOUND):
اين کمان بي شباهت به کمان RECURVE نيست. فرقي که با آن دارد استفاده از قرقره هايي است که به راندمان کار کمک کرده و اجزاي قابل تنظيمي را به وجود آورده اند اين کمان داراي دو قرقره در قسمت نوک کمان و در ابتدا فقط براي شکار از اين کمان استفاده ميشد. اين کمان از کمان RECURVE کوتاهتر است.

Click the image to open in full size.
وزن کمان:
منظور از وزن کمان، وزن چوب و موادي که خود کمان را مي سازند نيست، بلکه منظور مقدار
وزنه اي (پوند يا کيلوگرمي) ميباشد که اگر از وسط زه کمان آويزان بشود، فاصله زه کمان باندازه طول تير مناسب براي تيرانداز خواهد شد. براي روشنتر شدن اين مفهوم، کمانداري را در نظر بگيريد که معمولا تيرهاي cm71.12پرتاپ مي کند. اگر بگوييم وزن کمان اين کماندار حدود kg15.9 است، منظور اين است که اگر وزنه اي حدود kg15.9به وسط زه اين کمان آويزان شود، طول زه تا کمان، حدود Cm 71.12 مي شود.
اوزان توصيه شده براي افراد مختلف:
وزن کمان براي مبتديان از 35 تا 40 پوند(حدود kg15.9 تا 18.15)
حرفه اي ها بيش از 45 پوند(حدود kg20.41)
مسابقات صحرايي يا تيراندازي به هدف (داخل و خارج سالن) بين 35 تا 45 پوند( حدود kg15.9 تا 20.42)
و شکارچيان 45 تا 55 پوند( حدود kg20.42 تا 24.94) مناسب مي باشد.
تير:
خاصيت ذاتي تير در برد مسافتي آن تعريف مي گردد، تيرکمان از مواد گوناگوني ساخته مي شود که اگر راست، سبک و محکم ساخته شود نتيجه بهتري را بوجود خواهد آورد.
الف) انواع تيرها از نظر ماده سازنده:
مدل چوبي: که در کمانهاي بلند و براي مبتديان استفاده مي شود.
فايبر گلاس: که براي شکار و بازيهاي غير رسمي استفاده مي شود.
آلمينيومي: که براي تورنمنت هاي مختلف استفاده مي شود.
مدل آلمينيوم ـ کربني: (آلمينو کربني)

ب) انواع تيرها از نظر ساخت فيزيکي:
تيرهاي يکپارچه: که فقط از يک نوع ماده ساخته مي شود و براي مبتديان و در تيراندازي با کمانهاي سبک و در مسافتهاي کم مناسب مي باشد.
تيرهاي چند تيکه اي: که براي دوام و زيبايي بيشتر تير از روش ساخت چند تکه استفاده ميشود، اين تيرها براي کمانداران ماهر و کمانهاي سنگين و در مسافتهاي زياد مناسب مي باشد.
نکاتي در مورد ماهيت تيرها:

1ـ تيرهاي چوبي:
تيرهاي چوبي به آساني شکسته ميشوند و مراقبت کاملي نياز دارند. برخي تيرهاي چوبي از چوب فشرده طبيعي درست ميشود که مقاوم تر هستند. اگر چه اين تيرها سنگين تر و کندتر از چوبهاي فشرده نشده هستند، اما قابليت نفوذپذيري بيشتري دارند.براي مبتديان استفاده از تيرهاي سبک و فشرده نشده توصيه مي شود، چرا که مبتديان براي کسب مهارت بياز به پرتاپ تيرهاي سبک گران نمي باشند.
2ـ تيرهاي فايبر گلاس:
تيرهاي فايبرگلاس از تيرهاي چوبي با دوام تر هستند.از ديگر فوائد تيرهاي فايبرگلاس اين است که با هر کمانداري و در هر قد و قواره اي سازگارند.همچنين تيرهاي فايبرگلاس از تيرهاي چوبي منسجم تر ساخته مي شوند. اما عيب بزرگ اين تيرها اين است که به راحتي مي شکنند.
3ـ تيرهاي آلمينيومي ـ کربني:
تيرهاي آلمينيومي از نوع تيرهايي هستند که از تيرهاي فايبرگلاس و چوبي خيلي بادوام تر هستند. اين تيرها از آلياژهاي مختلف آلمينيوم و در شکلها و اندازه هاي مختلف ساخته مي شوند. اين مزيت موجب قابل استفاده بودن و مناسب بودن اين نوع تيرها براي هر نفر مي شود.از آنجائيکه اين تيرها به آساني صاف مي شوند و نوکشان عوض مي شود، مي توان مجموعه اي از اين تيرها را براي مدت طولاني نگه داشت.
?-تيرهاي آلمنيومي - کربني:
اين تيرها داراي مغز و هسته آلمينيومي و روکش کربني مي باشند. از تيرهاي آلمينيومي کوچکتر و سبکتر هستند و بيشتر براي تيراندازي در مسافتهاي خيلي طولاني و خارج از سالن استفاده مي شوند.
قسمت هاي مختلف تير:
1ـ نوک تير (ARROW HEAD OR POINT):
قسمتي از تيراست که داخل هدف مي شود و اکثرا به شکل فشنگ مي باشد.
2ـ بدنه تير(SHAFT):
قسمت مياني تير است و تمام اجزاي تير به اين قسمت متصل است. اين قسمت براي کاربرد در کمانهاي بلند، از جنس چوب ساخته مي شود، در حاليکه بدنه تير براي کاربرد در کمانهاي (COMPOUND) يا (RECURVE)، از آلمينيوم يا کربن ساخته مي شود. آلمينيوم سنگين تر از کربن، اما ارزانتر مي باشد در حاليکه کربن سبکتر از آلمينيوم است و بسيار هم شکننده مي باشد. براي مبتديان توصيه مي شود که ابتدا از تيرهاي با بدنه چوبي استفاده کنند و در مرحله ي بعدي از تيرهاي آلمينيومي استفاده گردد و در مراحل بعدي که پيشرفت حاصل شد، مي توانند از تيرهاي آلمينيومي ـ کربني استفاده کنند.
3ـ پرهاي تير(VANES):
شامل سه پر مي باشد که در انتهاي تير قرار داده مي شود. اين پرها را در هنگام مسابقه و با توجه به شرايط مسابقه در روي تير قرار مي دهند. دقت شود که هر سه پر بايد بصورت عمود بر بدنه تيرقرار داده شود. محل نصب پرها دقيقاً در زير محل شکاف ته تير است. اين پرها از پلاستيک ساخته مي شوند. اما بعضي از تيراندازاني که از کمان بلند استفاده مي کنند، از پرهاي واقعي براي تيراندازي بهره مي برند.
4ـ شيار انتهاي تير(nock):
شکافي است که معمولا از جنس پلاستيک ساخته شده است و در عقب تير قرار مي گيرد که هنگام مسلح کردن کمان بايد زه داخل اين زائده قرار گيرد.
نکته:وزن نوک تيرها به(GRAIN) اندازه گيري مي شود. تيراندازاني که به هدف تير پرتاپ مي کنند بايد از نوکهاي سبک استفاده کنند(تيراندازي به سيبل) که وزن اين نوکها کمتر از 100GRAIN باشد شکارچيان بايد از نوک تيرهاي 90 تا 170 GRAIN استفاده کنند.
اندازه مناسب براي تيرهاي مورد استفاده:
طول تيرها بر اساس طول دست تيراندازان، متفاوت مي باشد اين طول بين 24 تا 30 اينچ(حدود 60.96 تا 76.2 cm) تغيير مي کند براي اکثر افراد به طور متعارف تيرهاي 26 تا 28 اينچ(حدود 66.4 تا 71.12 cm) مناسب مي باشد نحوه به دست آوردن طول تير مناسب براي هرفرد به اين طريق است که هنرآموز انگشتان دست چپ خود را نيم مشت کرده و در طرف چپ خود تا شانه بالا مي آوردو سرش را نيز به طرف هدف مي چرخاند. طول بين چانه تا بند اول انگشت سبابه،(در شرايطي که انگشتهاي سبابه و شصت نزديک هم قرار بگيرند) برابر با اندازه تير مي باشد.
محافظ ساعد(ARM GU ARD):
اين وسيله به ساعد دست نگهدارنده کمان بسته مي شود تا از تماس زه با ساعد درهنگام تيراندازي جلوگيري کند .اندازه اين وسيله بايد مناسب با طول دست تيرانداز باشد تا مزاحمتي براي مچ دست، از يک طرف و قسمت خميدگي آرنج، از طرف ديگر ايجاد مزاحمت نکند. توصيه مي شود که جنس اين وسِله از چرم ضخيم باشد تا در صورت برخورد زه با ساعد، آسيبي نبيند

+نوشته شده در چهارشنبه بیستم مهر 1390ساعت18:17توسط کمانداران جیرفت | |

بررسی بدنسازی در ورزش تیراندازی با کمان

تئوري هاي مختلف در بدنسازي
هر روز مطالب و اطلاعات جدیدی در رابطه با افزایش قدرت، سرعت و چالاکی و بهتر کردن فرم بدن از گوشه و کنار دریافت می کنیم. تئوری های جدید ورزشی همه با تحقیقات جدید روی کار می آیند؛ برخی از آنها موثر و کارآمد هستند، اما سایر آنها بی اثر هستند. در موارد بسیاری، متد کلی تغییری نمی کند، و فقط تئوری های پشت این متد کلی هستند که تغییر می کنند. در اینجا به چند نمونه از این تئوری ها که در سالهای اخیر اصلاح شده اند، اشاره می کنیم.

طول مدت دوره های کاردیو  قلبي-عروقي
 تئوری قدیمی: برای رسیدن به مرحله ی چربی سوزی باید حداقل 20 دقیقه تمرینات کاردیو انجام دهید.

تئوری جدید: دوره ی تمرینات شدید با آنتراکت، 20 دقیقه یا کمتر طول می کشد و متابولیسم بدن را بیش از هر نوع تمرین کاردیو دیگر، افزایش می دهد.

استدلال پشت این تغییر این است که هر چه بافت های بیشتری در طی تمرین تخریب شود، انرژی بیشتری برای ترمیم آنها لازم دارید خیلی بیشتر از زمانی که تمرینات را معتدل و ملایم انجام داده باشید. این به این معناست که با این روش کاردیو، قادر خواهید بود متابولیسم بدنتان را برای ساعت ها پس از تمرین نیز همچنان بالا نگاه دارید. که در این حالت چربی بیشتری نسبت به زمانی که پس از 20 دقیقه تمرین به مرحله ی چربی سوزی برسید، خواهید سوزاند.


میزان وزنه و تکرارها در تمرینات وزنه ای

تئوری قدیمی: بهترین راه برای فرم دادن هیکلتان، استفاده از وزنه های سبک در تعداد تکرارهای زیاد است.

تئوری جدید: با استفاده از وزنه های سنگین در تکرارهای کمتر، بهترین نتیجه را خواهید گرفت.

فرم دادن به هیکل با این روش امکان پذیر نمی باشد. برای اینکار باید چربی بسوزانید که این هم با رژیم غذایی و تمرینات کاردیو نتیجه می دهد. بلند کردن وزنه های سنگین، علاوه بر بالا نگاه داشتن متابولیسم بدن، باعث آزاد کردن میزان بالاتری از تِستوسترون می شود و تحریک ماهیچه ها را نیز افزایش می دهد. با این کار احتمال از دست دادن حجم عضله ها، که در افرادی که رژیم های غذایی هیپوکالریک دارند متداول است، را نیز کاهش می یابد.

عادات غذایی برای افزودن حجم ماهیچه ای

تئوری قدیمی: بهترین راه برای ماهیچه سازی این است که تا می توانید بخورید.

تئوری جدید: فقط باید چند صد کالری بیش از میزانیکه برای ثابت نگاه داشتن وزن میخورید، به برنامه ی غذاییتان اضافه کنید.

بااینکه متد قبلی به افزایش حجم عضلانی بدن کمک می کند، اما میزان قابل توجهی چربی نیز به آن می افزاید. همه می دانند که چربی سوزی چقدر دشوار است، از اینرو بهتر است که از همان اول اضافه وزنتان را تحت کنترل بگیرید. درست است که با استفاده از متد جدید نمی توانید به سرعت حجم ماهیچه ها را افزایش دهید، اما مطمئن باشید که هر آن چه به وزنتان اضافه می شود، ماهیچه ی خالص است.

ورزش های کاردیو و عضله سازی

تئوری قدیمی: برای ماهیچه سازی، به هیچ وجه نباید تمرینات کاردیو انجام داد.

تئوری جدید: دوره ی تمرینات کاردیو شدید با آنتراکت، عضله سازی را سرعت میدهد.

با اینکه انجام تمرینات کاردیو برای چندین ساعت در روز می تواند از عضله سازی جلوگیری کند، چند جلسه در هفته انجام تمرینات شدید کاردیو با آنتراکت، متابولیسم بدنتان را بالا می برد که باعث می شود سریعتر عضله سازی کنید البته به شرطی که بیش از مقداری که می سوزانید، کالری مصرف کنید. تمرینات کاردیو همچنین برای سالم نگاه داشتن قلب و تنظیم جریان خون مفید است. تنظیم بودن جریان خون باعث می شود که موادغذایی بهتر به بافت های عضلانی بدن برسد و آنها را قدرتمندتر کند.

6 تکه کردن عضلات

تئوری قدیمی: کرانچ شکم سنگین بهترین روش برای 6 تکه کردن است.

تئوری جدید: تثبیت و متعادل کردن تمرینات بهترین راه ممکن است.

با اینکه خیلی از افراد از کرانچ شکم (دراز نشست) سنگین برای 6 تکه کردن استفاده می کنند، با اینکار فقط شکم خود را کلفت تر می کنند، و به جای اینکه کمک کند تا لاغرتر و فرم دارتر به نظر بیایید، دور کمرتان را افزایش می دهد. دلیل آن این است که افزایش وزن، باعث بزرگ شدن اعضاء می شود. درمورد شکم، بزرگ شدن و رشد عضو کافی نیست، فرم گرفتن و باریک تر شدن آن مورد توجه شماست. بهترین کار این است که از تمرینات تثبیت کننده استفاده کنید که روی همه ی فیبرهای موجود در شکمتان کار خواهد کرد، و نتیجتاً کالری بیشتری سوزانده و لاغرتر به نظر خواهید آمد.

کوچک کردن باسن

تئوری قدیمی: انجام تمرین بشین-پاشو با تعداد بالا بهترین روش برای کوچک کردن باسن است.

تئوری جدید: رژیم غذایی و تمرینات کاردیو موثرترین عوامل در این زمینه هستند.

تنها کاری که تمرین بشین-پاشو می کند، این است که تا حد مرگ خسته تان میکند. برای کوچک کردن باسن، باید خوب غذا بخورید و تمرینات مخصوص و مفید برای باسن را انجام دهید. اگر این تمرینات را به درستی انجام دهید، فقط کافی است که 2 یا 3 ستِ از 2 یا 3 تمرین باسن به انتخاب خود انجام دهید. فقط کافی است که در هنگام انجام تمرینات روی عضلات مورد نظر تمرکز داشته باشید.

انواع ورزش های بدن سازی

تئوری قدیمی: تمرینات مجزا برای عضله سازی بهتر هستند.

تئوری جدید: تمرینات ترکیبی نتایج بهتر و سریعتری می دهند.

اگر رشد اعضاء هدف شماست، تمرینات مجزا برایتان پاسخگو نخواهد بود. این تمرینات فقط بر روی فیبرهای کوچک عضلانی کار میکنند و برای افزایش سایز مناسب نیستند. هورمون های رشد با توجه به میزان فیبرهای ماهیچه ای که روی آنها کار میکنید، تولید می شوند. بنابراین تمرینات ترکیبی باعث خواهند شد که هورمون رشد بیشتری تولید کنید و در نتیجه رشد بیشتری داشته باشید.

زمان و اندازه ی غذا برای کم کردن وزن

تئوری قدیمی: انجام تمرینات کاردیو با شکم خالی بسیار نتیجه بخش خواهد بود.

تئوری جدید: به هیچ وجه نباید تمرینات شدید کاردیو با آنتراکت را با شکم خالی انجام دهید.

با اینکه افراد بسیاری هنوز این تئوری را دنبال میکنند، اما باید بگویم که این کارمنجر به از دست دادن ماهیچه به میزان بالا خواهد شد. تئوری های جدیدتر فقط انجام تمرینات شدید کاردیو با آنتراکت را حتی در حین رژیم، توصیه می کنند، به این علت که این تمرینات تکان بیشتری به بدنتان می دهند. و برعکس بدن عاقبت به تمرینات یکسان و ثابت عادت خواهد کرد و دیگر به آنها واکنش نمی دهد. و شما مجبور خواهید شد تا می توانید این تمرینات را تکرار کنید تا پاسخ مورد نظر رادریافت کنید.

روند تمرینات

کسی نمی تواند متدی ارائه دهد که همیشه بهترین باشد. هر روز تحقیقات بیشتری انجام می گیرد و اطلاعات شما را برای دستیابی به هدف موردنظرتان بیشتر می کند. بهترین کار این است که خود را با اطلاعات و دانستنی های روز آشنا نگاه دارید.

همیشه به یاد دشته باشید که ممکن است تمریناتی که برای دوستتان موثر بوده، برای شما مفید نباشد. از اینرو باید انواع متدها را امتحان کرده و نتایج را یادداشت کنید. اگر تغییراتی را حین یک تمرین مشاهده کردید، آن را پیش گیرید. و اگر نه باز هم تمرینات دیگر را آزمایش کنید تا نتیجه ی دلخواه را به دست آورید.
.................................................. ..........................

 

قسمتهايي از بدن كه تمرين نمي بينند

معمولا در تمرین های ورزشي، گروه ماهیچه های اصلی که شامل سینه، شانه، جلو بازو، پشت بازو، و پاها می شوند، مورد پرورش قرار می گیرند. متاسفانه ماهیچه های کوچکتر اغلب مورد بی توجهی قرار گرفته و همین امر بعدها منجر به بروز ناراحتی هایی در فرد می شوند. اگر می خواهید همیشه سالم و نیرومند باشید، می بایست حرکات قدرتی زیر را برای عضلاتی که توجه کمتری به آنها می شود، انجام دهید.

گردن

اگر در یک دفتر، کار می کنید، شانس اینکه سر خود را در اکثر ساعات روز در یک موقعیت نگه دارید، بالا می رود. این امر فشار بسیار زیادی را بر روی ماهیچه ها و مفاصل گردن وارد می سازد. به طور مرتب باید سر خود را از جلوی صفحه کامپیوتر بلند کنید و یکی از حرکات زیر را انجام دهید.

انقباض ایزومتریک 4 جهته: دست خود را در یک سمت سر خود قرار دهید، سپس با گردن خود سعی کنید دست را از سر دور نمایید. مقدار کمی فشار کفایت می کند تا عضلات گردن به کار افتاده و خستگی آنها بر طرف شود. این حرکت را برای طرف دیگر، از جلو (سمت پیشانی) و عقب (پشت سر) نیز تکرار کنید.

بالا انداختن شانه با دمبل: دست ها را در دو طرف بدن متمرکز کنید. با هر یک از دستان خود یک دمبل را بگیرید و به طوری که در حال بالا انداختن شانه های خود هستید، حرکت را دنبال کنید. این تمرین عضلات ذوزنقه ای شکل شما را تقویت میکند.

راسته عمودی: دست ها را در جلوی بدن خود قرار دهید به طوری که کف دست ها بر روی ران ها قرار بگیرد. با هر دست یک دمبل بگیرید، با خم کردن آرنج ها دست ها را به طور قائم به سمت چانه بیاورید.

چرخش سر: در حالیکه نفس عمیق می کشید، عضلات گردن را شل کنید، چانه خود را پایین بیاورید و سپس سر خود را به طرفین بچرخانید. لازم نیست حتما یک دایره کامل درست کنید، کشش بیش از اندازه سر به سمت عقب باعث ایجاد ناراحتی برای ماهیچه های گردن می شود.

کشش شانه: این حرکت شبیه حرکت بالا انداختن شانه است، اما بدون استفاده از وزنه. شانه ها را بالا بیاورید تا هر چه بیشتر به گوش نزدیک شوند، تا آنجایی که میتوانید عضلات آنرا منقبض کنید؛ برای چند ثانیه در این وضعیت باقی بمانید و سپس ماهیچه ها را آزاد کرده و حرکت را مجددا تکرار کنید.

کمر

کمر به عنوان ستون نگهدارنده بدن به شمار می رود. اگر ماهیچه های این قسمت ضعیف باشند، برای شما در هنگام بلند کردن وزنه های سنگین تر محدودیت ایجاد میکنند. همچنین اگر زمان انجام حرکات شکل مناسب را به آن ندهید، ممکن است باعث آسیب رساندن به آن شوید. برای مثال هیچ گاه نباید هنگام شنا رفتن کمر خود را خم کنید. این امکان وجود دارد که در آینده دچار بیماری هایی مزمن دیگری نیز بشوید. سعی کنید حداقل یکی از این حرکات را در برنامه ورزش خود بگنجانید.

چرخش خارجی: به پهلو بر روی زمین دراز بکشید، دست خود را به طور افقی بر روی بدن قرار دهید، یک وزنه 2.5 تا 5 کیلوگرمی را در دست نگه دارید. سپس دست خود را بالا بیاورید تا با بدن زاویه 90 درجه بسازد، برای 8 تا 12 مرتبه این حرکت را تکرار کنید. این تمرین را برای طرف دیگر نیز به طور مشابه تکرار کنید.

بلند کردن تنه: بر روی شکم خود دراز بکشید. دست ها را تا آنجا که می توانید بکشید و به جلو بیاورید. سپس با بهره گیری از عضلات کمر، سعی کنید شانه ها و دست های خود را تا جایی که امکان دارد از روی زمین بلند کنید. برای 2 ثانیه در این وضعیت باقی بمانید، سپس پایین آمده و به وضعیت اولیه باز گردید.

بلند کردن معکوس: در حالیکه صورت شما به سمت پایین است بر روی یک نیمکت دراز بکشید. دو دمبل را در دست های خود نگه دارید، با کشش دست ها به سمت جلو شروع کنید، سپس به آرامی دست ها را به سمت بالا ببرید، و سعی کنید شانه ها را به هم نزدیک کنید تا جایی که دست و شانه در یک راستا قرار بگیرند. دست ها را به آرامی پایین بیاورید تا به حالت اولیه باز گردند.

بلند کردن وزنه: یک هالتر تقریبا سنگین را مقابل پا های خود قرار دهید. خم شوید و میله آنرا بگیرید، در حالیکه کمر کاملا صاف است، بالا بیایید تا هالتر بر روی ران ها قرار گیرد و کمی از سنگینی آن کاهش پیدا کند. در تمام طول مدت انجام این حرکت باید ماهیچه های شکم خود را تا آنجایی که می توانید منقبض کنید.

ساعد

ساعدهای نیرومند به شما در حین انجام سایر حرکات مانند پرس سینه، و بازو کمک کرده و از خستگی زود هنگام جلوگیری می کنند. همچنین از بروز "سندروم فاصله بین مفاصل مچ" هم جلوگیری می کنند. سعی کنید حرکات زیر را به طور مرتب تکرار کنید.

خم و راست کردن دمبل به طور نشسته: ساعدهای خود را بر روی یک نیمکت بگذارید تا موازی سطح زمین باشند. در هر یک از دست ها یک دمبل قرار دهید. کف دست ها باید روبروی سقف اتاق باشد. دمبل را تا انجایی که می توانید به سمت بالا بیاورید تا مچ کاملا منقبض شود و مجددا آنرا آزاد کنید. پس از انجام 8 تا 12 ست، کف دست را برگردانید و نوع معکوس حرکت را نیز انجام دهید.

جمع کردن طناب سنگین: یک طناب محک را به وسط یک چوب 80 سانتی وصل کنید (چوب هاکی یک نمونه مناسب می باشد). در انتهای دیگر طناب یک وزنه 2.5 تا 5 کیلوگرمی وصل کنید. چوب را در دست بگیرید. باید آنرا تا عرض شانه بالا آورده و مستقیما روبروی خود نگه دارید. سپس مانند یک قرقره طناب را به دور چوب بپیچانید؛ زمانیکه طناب تا آخرین مرحله پیچیده شد، حال نوبت به آن می رسد که بازش کنید. تکرار این حرکت برای 3 تا 5 مرحله کفایت می کند.

ساق پا

معمولا در اکثر تمرینات به حرکات مربوط به ساق پا توجه نمی شود. این قسمت از بدن جزء نقاطی می باشد که به راحتی توسط دیگران قابل رویت است. بنابراین سعی کنید در انتهای حرکات مربوط به پا، یک یا دو نمونه از حرکات زیر را نیز به آن اضافه کنید.

پرورش ساق در حالت ایستاده: دو دمبل نسبتا سنگین را با هر یک از دست ها بگیرید، سپس روی یک پله بایستید به طوریکه پاشنه پا خارج از سطح پله قرار بگیرد. ماهیچه های ساق پا را منقبض کنید و تمام وزن خود را بروی پنجه ها وارد کنید، در این حالت بدن خود را تا آنجایی که می توانید به سمت بالا هدایت کنید. دوباره به پایین بیایید و حرکت را تکرار کنید. 20 تا 30 مرتبه تکرار، تعداد مطلوب این تمرین می باشد.

پرورش ساق در حالت نشسته: با استفاده از دستگاه مخصوص حرکات ساق، وزنه ها را به سمت بالا و پایین ببرید و چند لحظه به پاهای خود استراحت دهید. این ورزش را شما می توانید در خانه هم انجام دهید: بر روی یک صندلی بنشینید و وزنه ای را بر روی زانو های خود قرار دهید؛ پاشنه ها هم باید از روی زمین بلند شده باشند. سپس در پایان حرکت دو مرتبه آنها را در مکان اولیه قرار دهید.

باسن

خانم ها و آقايون باسن های زیبا را دوست می دارند پس سعی کنید آنها را به درستی پرورش دهید. به دنبال ورزش های پا، این سری حرکات را نیز انجام دهید.

لانژ: یک جفت دمبل و یا هالتر را بر روی شانه های خود قرار دهید (بیشتر به سمت عقب تمایل داشته باشند) سپس یک گام به سمت جلو بردارید و کمی به سمت پایین خم شوید. با منقبض کردن عضلات عقب ران و باسن دو مرتبه بالا بیایید. زمانیکه هر دو پا در کنار یکدیگر جفت شدند، برای اینکه یک دور کامل حرکت را انجام داده باشید با پای دیگر یک قدم به جلو بردارید و حرکت را مجددا از نو تکرار کنید.

اسکات تک پایی: در میان شانه های خود یک دمبل بگذارید. روبه روی یک صندلی بایستید و قوزک یکی از پاهای خود را بر روی لبه آن قرار دهید. به آرامی بدن خود را به سمت پایین بیاورید، به سمت زانو خم شوید و دو مرتبه بلند شوید تا یک دور کامل حرکت انجام شود. پس از اتمام حرکت جای پاها را با یکدیگر عوض کنید.

پله: با هر یک از دست ها یک دمبل را بلند کنید، مقابل یک نیمکت یا یک سطح مرتفع مانند پله بایستید. با یکی از پا ها بر روی پله بروید و سپس پای دیگر را بالا آورده و کنار آن قرار دهید. یکی از پاها را پایین بیاورید و مجددا حرکت را تکرار کنید.

به ماهیچه های کوچک خود عشق بورزید

ماهیچه های بزرگ به این دلیل که توده عظیمی از بدن شما را تشکیل می دهند، مورد توجه خاصی قرار می گیرند. اما هیچ گاه نباید اهمیت ماهیچه های کوچکتر را نادیده بگیرید. اگر به عضلات کوچک خود توجه نکنید، دچار آسیب های جدی خواهید شد. پرورش عضلات کوچک به اندازه ماهیچه های بزرگ مهم هستند. سعی کنید در طول هفته چند حرکت برای تقویت این نقاط از بدن خود داشته باشید تا سری تمرینات کاملی را انجام داده باشید .
.................................................. ..................................................

 

چند تمرين ورزشي توسط صندلي

 

با وجود برنامه های فشرده کاری، تعهدات خانوادگی، و شب های بیرون از خانه تقریبا پیروی از برنامه منظم باشگاه و تمرین در آنجا قدری مشکل به نظر می رسد. به همین دلیل بد نیست همیشه یک برنامه پشتیبانی با احتساب به کمترین امکانات برای خود داشته باشید. به کمک کمی خلاقیت، می توانید راههای متفاوتی برای تحرک بدن خود پیدا کنید و همچنین از مزایای آن در جهت به تحرک واداشتن ذهنتان هم بهرمند شوید. در تمرین های زیر تنها چیزی که نیاز دارید یک صندلی و نیم ساعت وقت آزاد است.

هر تمرین را باید برای 2 ست 12 تا 15 تایی تکرار کنید.

استپ آپ (step ups)
در فاصله مناسبی از یک صندلی نسبتا محکم و بلند در حالیکه نشیمنگاه آن روبروی شما قرار داشته باشد، بایستید، پای راست خود را به آرامی از روی زمین بلند کرده و بالا آورید و بر روی صندلی قرار دهید. وزن بدن را بر روی پای راست داده و بدن را به سمت بالا فشار دهید تا پای سمت چپ نیز هم سطح پای دیگر شود، سپس پای چپ را پایین آورده و بر روی زمین قرار دهید. زمانیکه به حالت شروع بازگشتید، حرکت را مجددا تکرار کنید. پس از اتمام تعداد حرکات، تمرین را برای پای دیگر نیز تکرار کنید.

فواید: این تمرین برای تقویت عضلات چهار سر و سه سر سرینی ران مفید بوده و پاهای شما را قدرتمند و محکم می کند.


پلانک (plank)
هر دو پای خود را بر روی نشیمنگاه صندلی قرار دهید و سپس با قرار دادن آرنج ها بر روی زمین شکل یک میز را به وجود آورید (اگر زمین قدری سفت است می توانید زیر دستان خود یک حوله پهن کنید) باید توجه داشته باشید که کمرتان حالت قوسی شکل پیدا نکند و تمام قسمت های بدن صاف و کشیده باشند. ماهیچه های پای خود را منقبض کنید و برای مدت زمان یک دقیقه در این وضعیت باقی بمانید.

فواید: این حرکت علاوه بر اینکه عضلات پا را تقویت می کند، برای ماهیچه های نیم تنه بالایی بدن نیز مفید است چرا که شما در تلاش هستید تا تعادل خود را حفظ کنید بنابراین تمام عضلات به کار وا داشته می شوند. برای افزایش استقامت سعی کنید یکی از پاها را به آرامی از روی صندلی بلند کرده و بالا ببرید. این حرکت نیاز به حفظ تعادل بیشتری دارد و برای عضلات شکمی مفید تر خواهد بود.


شنا
در همان وضعیت پلانک قار بگیرید اما این بار به جای اینکه آرنج هایتان بر روی زمین قرار بگیرد کف دست ها را به عرض شانه باز کرده و بر روی زمین بگذارید. سپس در همان حال که پاهایتان بر روی صندلی قرار دارد شروع کنید به شنا رفتن. مطمئن شوید در حین انجام حرکت کمرتان قوز نمی کند.

فواید: پیش از هر چیز عضلات سینه شما هدف قرار می گیرند و ماهیچه های دو سر بازویی که با آنها همکار هستند نیز تقویت می شوند.


اسکات تک پایی
چند سانتی متر جلو تر از صندلی بایستید، یکی از پاها را بر روی صندلی قرار دهید و نقطه تعادل خود را پیدا کنید. به آرامی باسن خود را تا آنجایی که می توانید به سمت پایین بیاورید. در این قسمت باید از عضلات پایی که ایستاده، کمک بگیرید. زمانی که به پایین رسیدید به دقت بلند شوید تا یک دور کامل حرکت انجام شود.

فواید: این تمرین بهترین حرکت برای تقویت عضلات سه سر و چهار سر سرینی، ران، و عضله پشت ساق می باشد. با توجه به کیفیت این حرکت می توانید به راحتی بر روی حفظ تعادل خود نیز کار کنید.


کشش عضلات سه سر
بر روی صندلی بنشینید، به طوری که دست ها در طرفین بوده و کف دست ها لبه های صندلی را گرفته باشد. سپس با پاهای خود تا آنجا که می توانید به سمت جلو قدم بردارید تا جایی که کل وزن بدن بر روی دست ها بیفتد. به آرامی بدن خود را به سمت پایین بیاورید (با استفاده از عضلات سه سر بازویی) بدن را به سمت پایین برده و مجددا بالا آورید.

فواید: شما احساس سوزشی در قسمت پشتی بازو های خود احساس می کنید (عضلات سه سر) برای اضافه کردن فشار بیشتر می توانید پاهایتان را نیز بر روی یک صندلی دیگر یا توپ مخصوص بدن سازی قرار دهید.


تحریک ماهیچه های ساق پا
با کف هر دو پا بر روی یک صندلی بایستید، پاهای خود را به نزدیکی لبه صندلی بیاورید به طوریکه پاشنه ها از روی صندلی خارج شده باشند. اگر در این حالت قادر به حفظ تعادل خود نیستید می توانید جسمی را بگیرید. سپس بنشنید و بلند شوید.

فواید: این حرکت به طور اخص عضلات ساق پا را نشانه می گیرد و به شما در حفظ تعادل بدن کمک می نماید.


سوپرمن
از شکم به عرض صندلی دراز بکشید. بیشتر وزن خود را باید بر روی پاها و در خارج از صندلی بدهید. سپس دست های خود را از طرفین بکشید؛ ابتدا به سمت راست و بعد به سمت چپ، و در همین حین با استفاده از عضلات کمر بدن را به سمت بالا و پایین هدایت کنید. سعی کنید که در زمان انجام حرکت فقط از عضلات کمر استفاده کنید نه از ماهیچه های باسن یا ران.

فواید: به طور عمده عضلات کمر از جمله "تراپ" و "لت" پرورش یافته و تقویت میشوند.


بالا بردن از جلو
راست بایستید و با دستان خود پایه های صندلی را بگیرید. به آرامی صندلی را در مقابل خود بلند کنید، زیر شکم خود قرار دهید و از آنجا تا شانه هایتان بالا آورید و مجددا به زیر شکم ببرید.

فواید: شما با انجام این حرکت، عضلات دلتایی جلویی را تقویت می کنید.


پرس ارتشی
پایه های صندلی را نگه دارید، صندلی را به آرامی به بالای سر خود بیاورید و مثل اینکه در حال استفاده از دستگاه پرس باشگاه هستید، حرکت پرس را اجرا کنید. فقط مراقب باشید که با صندلی به سر خود ضربه وارد نکنید.

فواید: این حرکت عضلات دلتایی جلویی و میانی قفسه سینه را پرورش می دهد.


بلند کردن باسن
بر روی زمین در حالیکه رویتان به صندلی است دراز بکشید، پاشنه های پا را بر روی صندلی بگذارید و زانوها را اندکی خم کنید. با استفاده از ماهیچه های سرینی، ران خود را فشرده کرده و باسن را به آرامی از روی زمین بلند کنید و بالا بیاورید تا با سایر قسمت های بدن یک خط راست درست کند. برای یک لحظه در این وضعیت باقی بمانید و مجددا به موقعیت اولیه بازگردید.

فواید: این تمرین به طور خاص عضلات عقب ران را هدف قرار می دهد و ماهیچه های سرینی که با آنها هماهنگ کار می کنند نیز تقویت می شوند.


بهانه نیاورید
دفعه آینده که از نظر زمانی در مضیقه بودید دیگر مجبور نیستید که ورزش کردن را به طور کامل کنار بگذارید. تنها به کمک کمی خلاقیت می توانید به راحتی با استفاده از وسایل خانگی به اجرای تمرین های بسیار موثر بپردازید و هیکل خود را به راحتی روی فرم آورید.

حتی اگر از نظر وقت مشکلی ندارید و می توانید به راحتی به باشگاه بروید، بد نیست هر چند وقت یکبار در خانه تمرین کنید؛ این کار هم از نظر روانی برایتان موثر است و هم از این نظر که می توانید برای یک جلسه از ورزش های مرسوم و همیشگی که با دستگاه انجام می دهید راحت باشید، مفید است. اما مثل همیشه باید باز هم مراقب باشید که حرکات را در وضعیت مناسب انجام دهید تا به خودتان آسیب نرسانید، و بین هر روز تمرین به خود یک روز استراحت بدهید تا با مشکل تمرین بیش از اندازه مواجه نشوید

+نوشته شده در چهارشنبه بیستم مهر 1390ساعت18:4توسط کمانداران جیرفت | |

صابر رفیعی:مقام  سوم  استان  

دربخش  ریکرو  درسال 1389


امیر برخوری:مقام  دوم  استان

دربخش  ریکرو  درسال 1388


فرانک پلاشی:مقام دوم استان

در بخش ریکرو درسال 1390


نفیسه امیری:مقام سوم استان

در بخش ریکرو درسال 1390


محدسه سالاری: مقام اول در دو مسابقه پیاپی 

دربخش ریکرو درسال 1390

رضوان میرزایی:مقام سوم استان

در بخش ریکرو در سال ۱۳۹۰

+نوشته شده در پنجشنبه هشتم اردیبهشت 1390ساعت19:54توسط کمانداران جیرفت | |

به نام خدا

آموزش تیراندازی با کمان

جلسه اول:

معرفی مشخصات کمان

کمان دارای ۲ لیمب

لیمب بالا و لیمب پایین

لیمب بالا دارای یک مشخصه است که نام تجاری کمان بر روی آن چاپ شده است که شما باید دقت کنید که نوشته تجاری به طرف بیرون باشد.

 

یک قبضه (قسمتی که شما با دست آن را برای شلیک تیر نگه میدارید.)

یک زه

رست (محل استراحت تیر شما در هنگام آماده شدن برای تیراندازی)

پلنگر(وسیله ای که اغلب برروی کمان های حرفه ای قرار دارد این وسیله از جا به جا شدن تیر بر روی رست جلو گیری میکند و در ضمن از انحراف تیر در هنگام شلیک جلو گیری می کند.

سایت(محلی که نشانه گیر کمان شما برروی آن قرار دارد.)

پین سایت(همان نشاه گیر کمان شماست)

 

+نوشته شده در چهارشنبه دهم آذر 1389ساعت19:46توسط کمانداران جیرفت | |